[ Start do kariery - menu ]
Zanim zaczniesz    Kapitał finansowy    Fundusze strukturalne    Urzędy
[ HOME / Zanim zaczniesz ]
 
 

Zanim zaczniesz

Gdzie szukać pomocy

Na górę

Program "Pierwsza Praca"
Z myślą o młodych bezrobotnych chcących założyć własną firmę Ministerstwo Gospodarki i Pracy przygotowało i od czerwca 2002r. realizuje Program "Pierwsza Praca", który zakłada:

  • ograniczenie przeszkód i kosztów tworzenia przedsiębiorstw,
  • uruchomienie programu udzielania preferencyjnych pożyczek, bezzwrotnych dotacji oraz systemu dopłat do kosztów oprocentowania i związanego z nimi profesjonalnego doradztwa.
Urzędy pracy i Gminne Centra Informacji

Jest bardzo wiele źródeł, skąd można otrzymać pomoc oraz znaleźć informacje o instytucjach wspierających sektor MSP. Poszukiwania powinieneś rozpocząć w powiatowym urzędzie pracy (PUP) właściwym dla Twego miejsca zamieszkania oraz w wojewódzkim urzędzie pracy.
PUP pomaga także osobom chcącym rozpocząć własną działalność gospodarczą. Możesz tam otrzymać dokładne informacje dotyczące procedury zakładania firmy, dowiesz się o instytucjach wspierających młodych przedsiębiorców, a także o dotacjach przysługujących bezrobotnym z tytułu zakładania własnej firmy. Wojewódzkie i powiatowe urzędy pracy dysponują na ogół pełną wiedzą na temat dostępnych na terenie województwa form pomocy.
Bardzo dobrym źródłem informacji jest Internet. Możesz w nim odnaleźć strony poświęcone wyłącznie sprawom związanym z MSP - począwszy od uregulowań prawnych, poprzez poradniki, kończąc na wzorach formularzy - a także strony urzędów pracy, właściwych ministerstw i wielu innych rządowych, państwowych (i nie tylko) instytucji świadczących usługi i wspierających przedsiębiorców poradą oraz informacją.
W PUP uzyskasz również informację, gdzie znajduje się najbliższe Gminne Centrum Informacji. Celem jego działalności jest przyspieszenie rozwoju małego biznesu, integracja środowiska wiejskiego, promocja turystyczna i inwestycyjna w gminach wiejskich. Ośrodki GCI nieodpłatnie zapewniają:
  • dostęp do ofert pracy przez Internet,
  • poradnictwo zawodowe
  • przekazywanie informacji dotyczących nauki i szkoleń.
Udzielają też informacji osobom prowadzącym działalność gospodarczą, wyszukując adresy firm, rynki zbytu, informując o kredytach, kursach walut, itp. Dzięki telefonom, faksom i Internetowi uzyskasz tam łatwy i szybki dostęp do informacji i usług, nie ponosząc dodatkowych kosztów.

Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości
 
Najszerszą działalność na rzecz sektora MSP prowadzi Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (w skrócie PARP - strona internetowa: www.parp.gov.pl). Jest to instytucja państwowa powołana w 2001 r. i podlegająca ministrowi gospodarki i pracy.

Jej celem jest udział w realizacji programów rozwoju gospodarki, a zwłaszcza wspieranie:
  • rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw,
  • eksportu,
  • rozwoju regionalnego,
  • wykorzystania nowych technik i technologii,
  • tworzenia nowych miejsc pracy, przeciwdziałania bezrobociu i rozwoju zasobów ludzkich.

PARP ułatwia przedsiębiorcom dostęp do wiedzy, szkoleń oraz informacji, opracowuje i udostępnia analizy dotyczące zjawisk zachodzących w gospodarce. Jednakże, aby skorzystać z programów dostępnych w PARP należy najpierw zarejestrować działalność gospodarczą. Agencja nie dysponuje żadnymi dotacjami dla osób fizycznych, które planują założyć firmę.
Agencja realizuje programy finansowane ze środków budżetu państwa oraz z funduszy Unii Europejskiej. Dzięki temu udziela firmom dotacji m.in. na dofinansowanie usług doradczych i szkoleniowych związanych z rozwojem firmy oraz rozwojem eksportu, a także dotacje inwestycyjne na zakup maszyn i urządzeń. Można także ubiegać się o dotacje na usługi doradcze, przygotowujące do uzyskania certyfikatu jakości, wdrażania nowych technologii oraz na doradztwo z zakresu BHP i odpowiednie wyposażenie BHP.

Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości
ul. Pańska 81/83
00-834 Warszawa
tel.  (0-22) 432 80 80
fax. (0-22) 432 86 20
e-mail: info@parp.gov.pl
www.parp.gov.pl

Aby ułatwić przedsiębiorcom ubieganie się o doradztwo, dotacje i informacje, PARP utworzyła i rozwija ogólnopolski system wspierania małych i średnich firm. Do tego systemu należą:

  • Krajowy System Usług dla Małych i Średnich Przedsiębiorstw (KSU),
  • Regionalne Instytucje Finansujące (RIF),
  • Punkty Konsultacyjne (PK).

KSU
Misją KSU jest wspieranie rozwoju małych i średnich firm. Obecnie w tym systemie działa ponad 200 organizacji z całej Polski. Ośrodki KSU świadczą na rzecz sektora MSP następujące usługi:

1.    doradcze:

  • specjalistyczne doradztwo w dziedzinie: marketingu, finansów, prawa, planowania i zarządzania, innowacji i transferu technologii, eksportu i jakości,
  • podstawowe doradztwo dla osób rozpoczynających działalność gospodarczą,

2.    szkoleniowe:

  • specjalistyczne, np. z zakresu marketingu, finansów i zarządzania,
  • dla osób rozpoczynających działalność gospodarczą,
  • branżowe,
  • ogólne (komputerowe, językowe),

3.    informacyjne:

  • kojarzenie partnerów gospodarczych,
  • sprawdzanie wiarygodności partnerów handlowych (wywiad gospodarczy),
  • udzielanie informacji o targach,

4.  finansowe:

  • pomoc w poszukiwaniu finansowania zewnętrznego, informowanie o preferencyjnych kredytach, sporządzanie biznes-planów,
  • udzielanie poręczeń kredytowych, stanowiących dodatkową formę zabezpieczenia kredytów (fundusze poręczeń kredytowych),
  • udzielanie pożyczek na rozpoczęcie lub rozwój działalności gospodarczej (lokalne fundusze pożyczkowe).

RIF
Podstawowe funkcje Regionalnych Instytucji Finansujących (RIF) to:

  • świadczenie usług konsultacyjno-doradczych,
  • określanie potrzeb przedsiębiorstwa, rodzaju i zakresu potrzebnej pomocy, dostępnych instrumentów wsparcia (jak np. dotacje),
  • udzielanie informacji o dostępnych programach dotacji i warunkach uczestnictwa,
  • pomaganie w wyborze wykonawcy dotowanych usług doradczych i szkoleniowych,
  • promowanie programów adresowanych do przedsiębiorców,
  • przyjmowanie i ocena wniosków o udzielenie dotacji,
  • przekazywanie do PARP wniosków o udzielenie dotacji do oceny technicznej i finansowej,
  • przyjmowanie i ocena wniosków o wypłatę dotacji,
  • przekazywanie do PARP prawidłowych wniosków o wypłatę dotacji z rekomendacją płatności,
  • współpraca z PARP w zakresie merytorycznej i finansowej kontroli wdrażanych programów,
  • sporządzanie raportów merytorycznych i finansowych,
  • prowadzenie bazy danych o uczestnikach programów.

PK
Jeżeli założyłeś firmę i potrzebujesz fachowej porady, wsparcia merytorycznego, porad w zakresie pozyskania środków finansowych i chciałbyś to wszystko mieć bezpłatnie, możesz skorzystać z usług doradców pracujących w sieci Punktów Konsultacyjnych (PK) zlokalizowanych w całej Polsce. Obecnie działa blisko 170 takich punktów. Udzielają bezpłatnych porad z dziedziny prawa, marketingu, finansów, podatków, produkcji itp., dotyczących prowadzenia działalności oraz zarządzania przedsiębiorstwem. Informują o dostępnej na rynku ofercie banków oraz innych instytucji finansowych (czyli firm leasingowych, funduszy pożyczkowych, funduszy poręczeń kredytowych, funduszy kapitałowych) skierowanej do sektora MSP (wraz ze szczegółami warunków udzielania kredytów), a także o możliwościach i sposobach korzystania ze wsparcia dla MSP dostępnego w PARP lub w RIF.


Kiedy powinieneś na pewno pomyśleć o założeniu własnej firmy

Na górę

Wydaje się, że podjęcie działalności gospodarczej jest niemal oczywiste w dwóch przypadkach:

  • pracując na etacie masz możliwości dodatkowych zarobków
  • kiedy (zgodnie z przygotowanymi przepisami) zryczałtowana składka na ZUS wynosić będzie około 200zł.

W obu przypadkach poziom daniny na rzecz ZUS, zupełnie zresztą niezwiązanej z prowadzoną działalnością i generowanymi przychodami, jest tak znikomy, że bardzo niewielkie zyski są w stanie pokryć te wydatki. Należy zwrócić uwagę na fakt, że wybierając księgowanie na zasadach ogólnych (książka przychodów i rozchodów) mamy możliwość odliczania części ponoszonych wydatków, zatem jeżeli już do tej pory prowadzimy jakąś działalność, to z czysto podatkowych powodów powinno się założyć działalność gospodarczą. Tak na prawdę jest jeszcze trzeci powód: każdy powinien pomyśleć o założeniu własnej firmy, jeżeli chce osiągnąć niezależność finansową. Trzeba bowiem brać sprawy we własne ręce i szukać szansy na lepszą przyszłość. Autor tego poradnika jest głęboko przekonany, że przemyślane działania poparte wolą działania i zaangażowaniem są w stanie dać co najmniej zadowalające (realne) rezultaty.


Od czego zacząć

Na górę

Każdy,kto myśli o założeniu własnej działalności gospodarczej powinien najpierw poszukać sobie zajęcia, tj. określić co chce w jej ramach robić. Wbrew pozorom brak zdefiniowanego obszaru działalności jest częstym powodem upadku mikroprzedsiębiorstw. Nie można bowiem zaczynać biznesu na zasadzie “będę robił wszystko na czym da się zarobić pieniądze”. I nie żeby to był zły sposób na małą firmę, ale on musi opierać się na jakimś szkielecie, podstawowej działalności.

W przypadku usług można zacząć od podjęcia działalności nawet na umowy zlecenie – aby oszacować możliwości własnego pomysłu na firmę.

Pamiętaj: pomysł + wykonanie = sukces

Zacznij więc od dobrego pomysłu. Dobry pomysł nie zawsze musi oznaczać genialność, odkrycie czegoś zupełnie nowego. Dobry pomysł to pomysł, który jest przemyślany, sprawdzony a przez co z dużą szansą na powodzenie. Jest to pomysł, który oddziela chciejstwo (chciałbym to robić albo z tym pracować albo tyle zarabiać) od realiów rynkowych(jak będę realizował własne plany, dlaczego uda mi się zaprosić do współpracy ..., w jaki sposób zarobię określone sumy pieniędzy).

Nie jest to konieczne, ale często warto swój pomysł przedyskutować z kimś, kto posiada odpowiednie doświadczenie zawodowe. Dlatego przed podjęciem ostatecznej decyzji zalecane jest skonsultować go z najbliższymi i w miarę możliwości specjalistą ds przedsiębiorczości.


Czy jest sens tworzyć strategie

Na górę

Po co strategie mikroprzedsiębiorcy? To pytanie wcale nie jest bezzasadne. Zazwyczaj aktywność w ramach mikroprzedsiębiorstwa nie jest bardzo rozbudowana. Często prowadzona jest jednoosobowo, bez zatrudniania pracowników. W takiej sytuacji trudno silić się na to, aby usiąść i napisać opracowanie pt.: strategia działania mojej firmy.

Nie zmienia to jednak faktu, że każdy przedsiębiorca ma “w głowie” jakąś wizję, pomysł na swój własny biznes. W jakiś sposób zdecydował się na założenie firmy, więc pewnie widzi możliwość do zarobienia pieniędzy. I to tak na prawdę są podwaliny strategii firmy.

Natomiast to co możemy zrobić dodatkowego, to zdecydować w jaki sposób będziemy się rozwijać. Można przyjąć, jak czyni wiele osób, że będzie “łapać” się wszystkiego, na czym da się zarobić. I w takim przypadku nie potrzeba niczego więcej wymyślać czy pisać.

Jako alternatywę można przyjąć, że będziemy rozwijać działalność w określonych obszarach, albo z określoną grupą kontrahentów, można zdecydować o sposobach poszukiwania okazji na zdobycie nowych klientów itp. W takim przypadku dobrze jest spisać sobie takie pomysły, tak aby móc do nich powracać. Często jest tak, że praktyce weryfikuje nasze plany, więc oczywiście powinniśmy wtedy zmieniać nasze plany strategiczne.



Co nam daje spisanie planów strategicznych:

  • konsekwencję w prowadzeniu firmy
  • nie ma obawy że coś zapomnimy i później jeszcze raz trzeba to samo wymyślać – jest to szczególnie istotne dla osób, które są bardzo zajęte prowadzeniem bieżącej działalności, a jedynie raz na jakiś czas mają okazję do spojrzenia z perspektywy na własną aktywność gospodarczą lub czas na jej rozwijanie

Reasumując, nie ma potrzeby tworzyć całych opracowań pt.: STRATEGIA, ale warto jest spisać w punktach najważniejsze plany na prowadzenie firmy.
 



 

Wynajem lokalu czy działalność w mieszkaniu

Na górę

Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym mieszkaniu jest opłacalne, ponieważ nie trzeba płacić za wynajem lokalu, a ponadto można w koszty działalności zaliczyć część wydatków mieszkaniowych jak również mieszkanie można amortyzować. Wydzielając część mieszkania na rzecz własnego mikroprzedsiębiorstwa należy zrobić to w bardzo przemyślany sposób, ponieważ łatwo jest wejść w spór z Urzędem Skarbowym (zwłaszcza jeżeli ktoś zakwalifikuje całe lub większość mieszkania).

Udział kosztów utrzymania mieszkania w kosztach księgowych działalności gospodarczej:

Czynsz za firmę
Po ustaleniu terytorium firmowego możemy zacząć liczyć koszty. Zacznijmy od czynszu. Oczywiście do kosztów firmy nie można zaliczyć całej kwoty, ale tylko opłatę przypadającą odpowiednio na tę część lokalu, w której jest wykonywana działalność.

Oświetlenie i ogrzewanie
W podobny sposób rozliczymy koszty innych mediów. Na potrzeby działalności zużywamy przecież energię elektryczną, siedzibę firmy trzeba również ogrzać. Trudniej uzasadnić zużycie wody, jednak organy podatkowe generalnie nie kwestionują opłat z tego tytułu. I słusznie, gdyż ustalenie faktycznego firmowego zużycia wymagałoby szczegółowego postępowania wyjaśniającego, a zyski dla budżetu byłyby zapewne niewielkie.

Oczywiście kosztem mogą być tylko opłaty odpowiadające udziałowi powierzchni użytkowej w powierzchni całego mieszkania.

Możemy oczywiście przyjąć, że na potrzeby firmy zużywa się więcej energii, jednak trzeba to będzie udowodnić przed urzędem skarbowym. Można przykładowo zainstalować w siedzibie firmy odrębne liczniki. Rozwiązanie takie nie zawsze jest jednak możliwe. Dopuszczalne jest również przyjęcie wskaźników procentowych pracy danych urządzeń. Jednak najpraktyczniejszym i, co bardzo ważne, akceptowanym przez urzędy skarbowe sposobem jest zaliczanie do kosztów opłat w wysokości odpowiadającej udziałowi powierzchni firmy w powierzchni całego mieszkania.

Rozliczenie na papierze
Przy wyliczaniu kosztów związanych z mieszkaniem musimy sporządzać tzw. dowody wewnętrzne. Obowiązek sporządzania dowodów wewnętrznych dotyczy opłat za czynsz, energię elektryczną, wodę, gaz i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą. Podstawą sporządzenia dowodu jest dokument obejmujący całość opłat na te cele. Może to być książeczka opłat czynszowych lub faktura zakładu energetycznego. Na dowodzie wewnętrznym musi być data i podpis podatnika, a także określenie przedmiotu operacji gospodarczej i wysokość kosztu.

Mieszkanie można też amortyzować
Oprócz wydatków bieżących związanych z częścią użytkową mieszkania możemy również naliczać koszty amortyzacji. Oczywiście nie od całego mieszkania, ale tylko od części przeznaczonej na działalność.

1. Zasady ogólne

Przy zasadach ogólnych wartość początkową może stanowić cena nabycia, koszt wytworzenia, wartość rynkowa.

Za cenę nabycia uważa się kwotę należną sprzedawcy, powiększoną o koszty związane z zakupem, naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania (np. opłaty notarialne).

Jeżeli budynek został wybudowany we własnym zakresie przez podatnika, wartość początkową będzie stanowił koszt jego wytworzenia. Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi oraz inne koszty, z wyjątkiem wyłączonych przez ustawodawcę, np. wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci.

Natomiast gdy nabycie nastąpiło w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, wartość początkową ustalamy na podstawie wartości rynkowej z dnia nabycia (chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa wartość nieruchomości w niższej wysokości).

Jeżeli lokal został nabyty przed dniem założenia ewidencji środków trwałych i nie można ustalić ceny jego nabycia, to wartość początkową przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika z uwzględnieniem cen rynkowych lokali tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji.

2. Metoda uproszczona

Wartość początkową można także wyliczyć za pomocą tzw. metody uproszczonej. Z reguły jednak wartość ta będzie niższa niż przy przyjęciu zasad ogólnych.

Przy metodzie uproszczonej wartość początkową nieruchomości używanych na cele działalności ustala się, przyjmując wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych powierzchni użytkowej i kwoty 988 zł. Przy stosowaniu tej metody nieruchomości nie trzeba wpisywać do ewidencji środków trwałych.

Roczna stawka amortyzacji dla mieszkania (bądź domu) wynosi 1,5 proc. Aby wyliczyć wysokość miesięcznego odpisu, musimy pomnożyć wartość początkową przez roczną stawkę amortyzacji, a uzyskaną kwotę podzielić przez 12.

Z kolei odpisów amortyzacyjnych od własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu stawki 2,5 proc. Jeżeli jednak wyliczymy wartość początkową metodą uproszczoną, roczna stawka amortyzacji wynosi 1,5 proc.

Stawkę możemy również podwyższyć, jeżeli mieszkanie:

  • było używane przed nabyciem (przynajmniej przez 60 miesięcy) bądź
  • zostało ulepszone przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych (wydatki na ulepszenie muszą stanowić co najmniej 30 proc. jego wartości początkowej).
Musimy przy tym pamiętać, że minimalny okres amortyzacji dla mieszkania wynosi 10 lat.
 

Co można uznać za koszt księgowy

Na górę

Zagadnienie kwalifikowalności wydatków jako koszt księgowy (koszt prowadzenia działalności gospodarczej) jest szalenie istotne dla mikroprzedsiębiorców rozliczających się na podstawie księgi przychodów i rozchodów.

Niestety, prawo podatkowe nie pozostawia swobody w decydowaniu, które wydatki można odliczyć od osiąganego przychodu. Dlatego część wydatków ponoszonych w związku z prowadzoną aktywnością gospodarczą nie można wpisywać w książkę. Jest to szczególnie istotne dla osób prowadzących działalność we własnym mieszkaniu – szalenie ciężko jest oddzielić wydatki “prywatne” od “służbowych”.

Generalnie przy decydowaniu o kwalifikowalności wydatku jako kosztu księgowego decydują zasady:

1. generowania przychodu

Artykuł 22 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Oznacza to, że musi zachodzić między wydatkiem a przychodem związek przyczynowo-skutkowy.

2. zdrowego rozsądku

Ponieważ istnieją jednak sytuacje, w których związek przyczynowo-skutkowy nie jest wyraźny, dlatego należy je rozwiązywać w oparciu o zasadę zdrowego rozsądku, czyli że każda sytuacja wymaga odrębnego potraktowania.

Ponieważ czasem Urzędy Skarbowe kwestionują zaksięgowane koszty prowadzonej działalności, argumentując brak związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy wydatkiem a osiąganym przychodem, dlatego poniżej przedstawione zostają interpretacje Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stwierdził, że:

  •  "Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodu, nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Ustawy podatkowe regulujące zagadnienia kosztów uzyskania przychodów zaliczają do nich również koszty pozostające jedynie w pośrednim związku z osiąganymi przychodami".
  • "Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów (z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23). Przepis ten zawiera bardzo ogólne i pojemne określenie kosztów uzyskania przychodów, w szczególności nie wymaga, aby poniesiony w celu osiągnięcia przychodu wydatek w każdym wypadku skutkował uzyskaniem lub zwiększeniem przychodu proporcjonalnie do wielkości tych kosztów".
  •  "O tym, co jest celowe w prowadzonej działalności gospodarczej i może mieć wpływ na uzyskanie przychodu, decyduje podatnik prowadzący na własne ryzyko i rachunek działalność gospodarczą. Organ podatkowy pomijając przy ustalaniu podstawy opodatkowania ewidentnie poniesione wydatki i arbitralnie ustalając, że dany wydatek nie jest kosztem uzyskania przychodu, działa niezgodnie z prawem, jeśli podatnik przedstawia obszerną argumentację wskazującą na potrzebę (a nie niezbędność!) dokonania wydatku".
  • "Nie należy do organów podatkowych ani do sądu badanie celowości i efektywności nakładów gospodarczych podatnika, lecz jedynie, czy dany rodzaj wydatku pozostaje w związku z działalnością przedsiębiorstwa i nie stanowi wydatków przeznaczonych na cele osobiste podmiotów zarządzających przedsiębiorstwem lub osób trzecich".

Metody księgowości dla mikroprzedsiębiorstw

Na górę

Zakładając własną firmę, każdy musi się zmierzyć z zagadnieniem księgowości. Należy pamiętać, że przepisy są skomplikowane, a często nawet trzeba balansować na cieńkiej linie interpretacji przepisów.

Nie jest to jednak powód aby nie podejmować działalności gospodarczej.

Po pierwsze, nie trzeba samemu prowadzić księgowości. Zawsze można powierzyć to zadanie wyspecjalizowanej firmie, która wypełniać będzie za nas wszystkie papiery, wysyłać deklaracje i zawiadomienia do Urzędu Skarbowego. I (oprócz braku uczciwości niektórych) konieczność uiszczania opłaty za takie usługi jest jedynym mankamentem tego rozwiązania.

Po drugie, każdy może podjąć się samodzielnego prowadzenia własnej księgowości. Dla prowadzących działalność gospodarczą wybór dotyczy trzech form zapłaty podatku:

  • kartę podatkową,
  • ryczałt od przychodów ewidencjonowanych,
  • zasady ogólne – księga przychodów i rozchodów

Najważniejszy jest wybór: samodzielnie czy zlecać. Autor poradnika stoi na stanowisku, że decydować o tym powinien rodzaj i zakres działalności lub poziom zyskowności.

Jeżeli działalność będzie wymagała kupowania wielu różnych towarów, wejdziemy w podatek VAT - generalnie ilość dokumentacji księgowej będzie duża – wtedy powinno się raczej zlecić komuś zewnętrznemu księgowość (aby samemu mieć czas na zarabianie pieniędzy). To samo tyczy się sytuacji, jeżeli miesięczny zysk naszej firmy będzie znacząco przewyższał koszt outsourcingu – wtedy lepiej zlecić to specjalistom a samemu zająć się prowadzeniem biznesu.

Najczęściej jednak rozpoczyna się bardzo ograniczoną działalność, a zyski są niewielkie. Dla tych wszystkich polecane jest samodzielne prowadzenie księgowości. Można wybrać najlepszą dla siebie formę – i bardzo szybko okaże się, że wcale nie jest to takie trudne (choć oczywiście pochłania czas oraz zmusza do pamiętania o terminach)

Poniżej przedstawiony jest opis dostępnych metod księgowania, który pomoże zdecydować o wyborze najkorzystniejszego dla każdego wariantu.

Karta podatkowa

Jest to najmniej skomplikowany sposób rozliczenia. Płacąc kartą podatkową, nie trzeba samodzielnie obliczać kwoty podatku, i w związku z tym odpada prowadzenie ksiąg, wypełnianie i składanie deklaracji. Wysokość karty nie zależy od wielkości uzyskanych dochodów z działalności, ale od jej rodzaju, liczby mieszkańców gminy, na terenie której jest ona prowadzona, liczby zatrudnionych pracowników, oraz liczby przepracowanych godzin (przy wolnych zawodach).

Ogólnie, czym mniejsza miejscowość i mniej pracowników, tym niższa jest stawka podatku. Raz w roku ustala ją urząd skarbowy w formie decyzji. Stawki karty podatkowej wahają się od 30 zł do nawet 3521 zł. Przedsiębiorca musi tylko co miesiąc wpłacać ustaloną kwotę, po pomniejszeniu jej o zapłaconą składkę na ubezpieczenie zdrowotne.

Jednak nie każdy może rozliczać się w ten sposób. Karta jest dostępna dla prowadzących drobną działalność handlową, usługową (w tym rzemieślników), gastronomiczną i zatrudniających niewielu pracowników.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

To również uproszczona forma rozliczenia z fiskusem. W zależności od rodzaju prowadzonej działalności płaci się podatek od osiąganych przychodów w wysokości 20; 17; 8,5; 5,5; 3 proc. Decydując się na płacenie podatków w formie przychodów ewidencjowanych nie pomniejszamy zarobionych kwot o koszty działalności. Jak widać, należy bardzo uważnie oszacować poziom generowanych kosztów i zastanowić się, od jakiej kwoty płacilibyśmy podatek gdybyśmy od przychodów odliczyli koszty działalności gospodarczej.

Ryczałt od przychodów ewidencjowanych narzuca obowiązek księgowania przychodów, ponadto należy założyć wykaz środków trwałych i ewidencję wyposażenia.

Mikroprzedsiębiorstwa, których przychody z działalności za rok ubiegły nie przekroczyły równowartości 25 000 Euro - mogą obliczać i wpłacać ryczałt raz na kwartał. O wyborze kwartalnego rozliczania podatku trzeba zawiadomić urząd skarbowy do 20 stycznia.

Po zakończeniu roku należy jedynie złożyć zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu i należnego ryczałtu.

Na korzyść tej formy rozliczeń z Urzędem Skarbowym można zaliczyć możliwość odliczeń. Należą do nich: odliczenie składek na ubezpieczenie społeczne, odliczenie odsetek od kredytu mieszkaniowego, odliczenie składki na ubezpieczenia zdrowotne oraz odliczenia na rzecz organizacji pożytku publicznego.

Omówione powyżej formy opodatkowania są idealne dla osób, które chcą przede wszystkim, aby ich rozliczenie było jak najprostsze i spodziewają się jednocześnie, że koszty związane z działalnością będą stosunkowo niewielkie. Ale mają też swoje mankamenty. Podatnik karty musi płacić podatek nawet wtedy, gdy z działalności nie osiągnie żadnych przychodów. Ryczałt ewidencjonowany płaci się co prawda tylko od uzyskanych przychodów, ale nawet wtedy, gdy działalność przynosi straty, bo koszty są większe niż przychody. Poza tym przy opodatkowaniu ryczałtem i kartą dotkliwy może być również brak prawa do wspólnego rozliczenia się z małżonkiem.

Księga przychodów i rozchodów

Tą formę powinni preferować wszyscy przedsiębiorcy, którzy przewidują (mają) wysokie koszty prowadzonej działalności gospodarczej. Polega ona bowiem na płaceniu podatku dochodowego od osiągniętego zysku (z więc od przychodów odejmujemy koszty). Jeżeli będziemy pamiętać, że część kosztów widnieje tylko na papierze, może się zdążyć, że w rozliczeniu z Urzędem Skarbowym wykazana zostanie strata a w praktyce prowadzona działalność przyniesie zysk. W takim przypadku od osiągniętych przychodów nie zapłacimy ani złotówki podatku.

Aby posiadać przejrzystą dokumentację, należy prowadzić księgę przychodów i rozchodów, w której księguje się wszystkie ponoszone koszty oraz generowane przychody.

W zależności od wielkości osiągniętego dochodu stawka podatku wynosi 19, 30 lub 40 proc. Rozliczający się na zasadach ogólnych musi samodzielnie obliczać miesięczną zaliczkę na podatek i wpłacać ją do Urzędu Skarbowego. Musi też składać deklarację na zaliczkę miesięczną na formularzu PIT-5. Obowiązek wpłacania zaliczki powstaje jednak dopiero od miesiąca, w którym dochód z działalności przekroczył kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku (w 2005 r. jest to 2790 zł). Dopóki podstawa opodatkowania jest niższa od tej kwoty, dopóty nie składa się też deklaracji PIT-5.

Księga przychodów i rozchodów – podatek liniowy

Mikroprzedsiębiorcy, którzy spodziewają się osiągnięcia wysokich zysków, mogą zadeklarować na początku roku kalendarzowego chęć rozliczania się podatkiem liniowym. Jest to stała stawka podatku, wynosząca 19%, niezależnie od poziomu kwoty podlegającej opodatkowaniu. Wydawać by się mogło, że rozliczanie podatkiem liniowym jest zawsze lepsze niż wg zasad ogólnych, czyli progami 19, 30 i 40%. Nic bardziej mylnego. Osoba, która wybierze ten sposób opodatkowania, nie może rozliczać się wspólnie z małżonkiem ani na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci korzystać z ulg innych niż odliczenie składek na ZUS i składki zdrowotnej. Płaci też podatek od pierwszej zarobionej złotówki (nie ma w tym wypadku kwoty wolnej od podatku). Powoduje to, że należy dokonać bardzo dokładnej kalkulacji opłacalności wyboru tej formy rozliczenia.


Jak zarabiać na założonej działalności gospodarczej

Na górę

Oczywiście, trzeba generować przychody realizując działalność gospodarczą. Można jednak pomyśleć o dodatkowych korzyściach, na które nie trzeba wiele lub nic dodatkowo pracować.

W przypadku prowadzenia księgi przychodów i rozchodów, interesują mikroprzedsiębiorcę koszty “papierowe” czyli takie których w praktyce nie ponosi a w rozliczeniu wykazuje. Im wykaże większe koszty, tym mniejszy będzie “papierowy” zysk, od którego płaci się podatek.

Jeżeli przyjmiemy, że przedsiębiorca płaci 19% podatek, to od każdego 100zł dodatkowego kosztu oszczędza na podatku 19zł. Przy jednym jednak istotnym założeniu – musi generować zyski. Jeżeli bowiem wykaże stratę, a później na papierze ją powiększy, wtedy nie będzie miał żadnej korzyści, bowiem podatek od każdej straty wynosi 0.

Jedną z najprostszych metod takich metod dająca możliwość zarabiania poprzez oszczędzanie jest prowadzenie biura firmy we własnym mieszkaniu.

Jeżeli w naszym mieszkaniu zarejestrujemy naszą firmę, to część wydatków, które i tak musimy ponosić nawet jeżeli nie prowadzimy działalności gospodarczej, będziemy mogli zaksięgować jako koszty firmy.

Z pewnością będą to:

  • czynsz
  • opłaty za prąd
  • opłaty za ogrzewanie

Rzadko się zdarza, aby w praktyce całe mieszkanie zostało zaadaptowane na potrzeby prowadzonej działalności. Dlatego poprzez procentowe wydzielenie z substancji mieszkania części przypadającej na prowadzoną działalność określa się równocześnie procent, w jakim ponoszone wyżej wymienione opłaty mogą zostać zaksięgowane jako koszt. Czyli jeżeli prowadząc działalność uznasz, że zajmuje ona 25% twojego mieszkania, wtedy również 25% od każdego rachunku związanego z utrzymaniem domu można wrzucić w koszty.

Warto podkreślić, że cierpliwe zbieranie nawet niewielkich kwot może w ciągu roku wygenerować całkiem pokaźny zysk.

Oprócz opłat za utrzymanie mieszkania, w koszt działalności można zaksięgować część wyposażenia przypadająca na pomieszczenie wykorzystywane do prowadzonej działalności i mające z tą działalnością związek. Z pewnością zakup szafy, biurka, krzesła, lampy, dywanu itp. jest niezbędny do funkcjonowania biura, więc nikt nie będzie kwestionował tych kosztów. A ponieważ pewnie nawet nie prowadząc działalności i tak kupilibyśmy lampę, dywan, szafę itp. więc widać, że te wydatki są dla mikroprzedsiębiorcy niejako “papierowym”  kosztem. Ponadto, w koszty działalności można zaliczyć zakup np.: komputera. Niemniej należy być bardzo ostrożnym przy tego rodzaju kosztach, ponieważ Urząd Skarbowy może kwestionować czy komputer w mieszkaniu prywatnym nie będzie wykorzystywany dla celów prywatnych. Generalnie jest to duży problem. Dotyczy również zwłaszcza telefonu i Internetu.

Zaleca się stosowanie zasady “Zdrowego rozsądku”. Zdecydowanie odradzam wpisywanie w 100% jako koszt księgowy opłat za komputer czy telefon, chyba że potrafimy uzasadnić, że jest to całkowicie wykorzystywane tylko na cele prowadzonej działalności gospodarczej.

Należy zwrócić uwagę na fakt, że te same wydatki można różnie księgować z zależności od miejsca zarejestrowania firmy. Prowadzenie przedsiębiorstwa we własnym domu pozwala z jednej strony na zaliczenie w poczet kosztów księgowych wydatków “prywatnych” ale równocześnie ogranicza lub uniemożliwia kwalifikowanie innych, z racji na niemożność rozdzielenia przeznaczenia na cele prowadzonej działalności oraz cele prywatne.


Jak konkurować

Na górę

Nie ma jednego skutecznego sposobu na konkurowanie. Należy jednak pamiętać o tym, że nie jesteśmy sami na rynku, i że trzeba dawać powody naszym obecnym i przyszłym klientom do korzystania z oferty naszej firmy.

Czym można konkurować:

  • ceną
    Bardzo trudne. W praktyce oznacza mniejsze zyski dla twojej firmy. Poza tym często wysoki poziom konkurencji powoduje działalność na poziomie rentowności (opłacalności)

  • jakością
    Im wyższa jakość tym klient jest bardziej zadowolony. Niestety, jest też pułapka. Obowiązuje zasad: wyższa jakość zwiększa cenę. Szczególnie dobrze widać to kiedy wytwarzamy lub sprzedajemy produkty fizyczne. W przypadku usług zależność ta czasami nie jest juz tak bardzo widoczna, ale zawsze wyższa jakość oznacza że dajemy coś więcej od siebie dla klienta. A jak nie podniesiemy ceny to de facto my jako przedsiębiorcy poniesiemy koszt tej wyższej jakości. I tak znowu wracamy do kwestii pieniędzy.

  • terminami realizacji
    Czas realizacji zlecenia może być bardzo ważny dla odbiorcy. Być może w ten sposób  będziesz mógł pozytywnie odróżniać się od swojej konkurencji?

  • jakością obsługi
    Każdy lubi być miło i fachowo obsłużony. I nie ma większego znaczenia, czy chodzi o fachową poradę czy o ciepły uśmiech i przysłowiową szklankę wody. Pamiętaj, jakość obsługi może powodować, że twoi klienci będą w dalszym ciągu wybierać i polecać innym twoją firmę.

  • dodatkowymi (pomocniczymi) usługami
    Postaw się w sytuacji klienta, i zaoferuj mu wszystko co potrzebuje aby w związku z daną inwestycją nie musiał już nigdzie indziej szukać dodatkowych usług. np.: jeżeli sprzedajesz meble, zaoferuj transport i montaż; pisząc oprogramowanie zaoferuj przeszkolenie pracowników klienta z obsługi programu.

  • udzielaniem kredytów kupieckich
    Kredyt kupiecki to nic innego jak odroczenie w czasie płatności za towar czy usługę którą sprzedałeś. Wielu klientów szuka możliwości odroczeń zapłaty, albowiem ma problemy z płynnością finansową. Pomyśl, czy twoi klienci mogą być zainteresowani takim rozwiązaniem. Pamiętaj tylko, aby samemu nie utracić płynności finansowej poprzez zbyt długie okresy odroczeń udzielanych twoim klientom.

  • szeroką ofertą
    Można się wąsko specjalizować, ale również można stosować zasadę “w jednym miejscu wszystko”. Być może twoi klienci będą zainteresowani kupowaniem wielu różnych produktów/usług u jednego dostawcy?

  • promocjami
    Promocja ma zawsze na celu przyciągnąć klientów do twojej firmy. Pamiętaj, że koszty promocji, np. obniżoną cenę, ponosisz ty. Dlatego zawsze skalkuluj wcześniej, czy cię stać na ogłoszenie promocji.

  • elastycznością względem potrzeb klienta
    Istnieje również możliwość konkurowania poprzez elastyczność względem potrzeb klienta. “Zrobimy cokolwiek klient sobie zażyczy, pod warunkiem że jest to wykonalne” - takie nastawienie wymaga ogromnej wiedzy i fachowości oraz możliwości technicznych przedsiębiorstwa, ale nie wprowadza ograniczeń dla klienta standardową ofertą. Z pewnością jest to bardzo dobry sposób na pozyskiwanie klientów, nawet kosztem konkurencji.

  • aktywnością w zdobywaniu klientów
    mając porównywalna ofertę z konkurencją, można konkurować aktywnością w zdobywaniu klientów. Czasem wystarczy stworzyć dobrą stronę internetową, czasami stosować marketing bezpośredni. Pamiętaj, każdy klient który skorzysta z oferty twojej firmy tym samym nie skorzysta z oferty konkurencji. Czyż nie jest to potężna motywacja dla każdego przedsiębiorcy?

  • utrzymywaniem klientów
    Czasami wystarczy pozyskać kilku stałych klientów i ich utrzymywać. Na pewno potrzebne będzie indywidualne podejście do każdego z nich, może nawiązanie kontaktów poza zawodowych. Tak czy inaczej taka pasywna forma działalności może być dobrą strategią działania, ponieważ tak na prawdę mało nas wtedy interesuje walka z konkurencją.


Zatrudnienie pracowników

Na górę

Przed podjęciem decyzji i zatrudnianiu pracowników, należy dokładnie zapoznać się z licznymi obowiązkami pracodawców. Okazuje się bowiem, że z racji posiadania pracownika wypłacanie wynagrodzenia nie jest jedynym obowiązkiem. Poniżej przedstawione zostały najważniejsze punkty dotyczące zatrudniania pracownika. Rozpoczynając działalność i zatrudniając pierwszego pracownika, pracodawca musi powiadomić o tym kilka urzędów (patrz tabela poniżej). 
Od 1 stycznia 2004 r. czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy w przyjętym tzw. okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy.

Pracodawca może ustalić dowolną wysokość pensji swoim pracownikom. Nie ma górnego limitu. Jest natomiast dolne ograniczenie. Płaca nie może być niższa niż wynagrodzenie minimalne.

Minimalna płaca w 2005 r. na pełnym etacie wynosi 849 zł, jednak do końca 2005 r. pensja pracownika na pełnym etacie w okresie jego pierwszych dwóch lat pracy nie może być niższe niż:

  • 80 proc. minimalnego wynagrodzenia, czyli 679,20 zł w pierwszym roku pracy,
  • 90 proc. minimalnego wynagrodzenia, czyli 764,10 zł w drugim roku pracy.

Pracodawca musi też terminowo i prawidłowo wypłacać wynagrodzenie, określone w umowie o pracę, co najmniej raz w miesiącu, w stałym i z góry ustalonym terminie. Z pensji mogą być tylko odliczone składki na ubezpieczenia społeczne, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz należności np. na poczet alimentów czy pożyczek. Wysyłając pracownika w delegację, pracodawca nie uwalnia się od obowiązku zapłaty wynagrodzenia, a dodatkowo powinien mu zrefundować koszty przejazdu czy noclegu. Płaci też za czas jego choroby (pierwsze 33 dni w roku kalendarzowym). Gdy pracodawca przyjmuje do pracy, to rozpoczyna od  stworzenia teczek pracowników. Musi bowiem każdemu założyć tzw. akta osobowe. Ponadto trzeba je systematycznie prowadzić przez cały czas trwania zatrudnienia, dołączając nowe dokumenty. Teczka może być jedna, ale składa się z trzech części. A - zawiera dokumenty zgromadzone z ubieganiem się kandydata o pracę. W B przechowywane będą wszystkie te, które dotyczą nawiązania stosunku pracy i przebiegu zatrudnienia pracownika, m. in. umowa o pracę, zakres obowiązków, zaświadczenie o ukończeniu kursu bhp, dokumenty związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, dokumenty o nagrodach i karach pracowniczych. Część C pracodawca utworzy dopiero wtedy, gdy będzie się rozstawał z zatrudnionym. Tam bowiem będą się mieścić m. in. oświadczenia o wypowiedzeniu lub rozwiązaniu umowy o pracę, kopia wydanego pracownikowi świadectwa pracy.

 Kogo powiadamia pracodawca

PAŃSTWOWA INSPEKCJA PRACY
I PAŃSTWOWA INSPEKCJA SANITARNA
ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ
SPOŁECZNYCH
URZĄD PRACY
Pracodawca rozpoczynający działalność (przez co rozumie się zatrudnienie pierwszego pracownika, a nie chwilę zarejestrowania działalności gospodarczej) musi w ciągu 30 dni od rozpoczęcia tej działalności zawiadomić na piśmie właściwego inspektora pracy Państwowej Inspekcji Pracy i właściwego inspektora Państwowej Inspekcji Sanitarnej o miejscu, rodzaju i zakresie prowadzonej działalności. Trzeba także powiadomić o zmianie miejsca, rodzaju i zakresu prowadzonej działalności, a zwłaszcza o zmianie technologii lub profilu produkcji, jeżeli może to spowodować zwiększenie zagrożenia zdrowia pracowników. Pracownik obligatoryjnie podlega ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu oraz zdrowotnemu. Od dnia nawiązania stosunku pracy na pracodawcy ciąży obowiązek zgłoszenia pracownika do ubezpieczeń. W ciągu 7 dni od daty powstania obowiązku ubezpieczenia pracownika trzeba zgłosić w ZUS. Przed zatrudnieniem pracownika pracodawca musi uzyskać od niego oświadczenie, że nie figuruje w rejestrze bezrobotnych. W razie zatrudnienia osoby zarejestrowanej jako bezrobotna lub powierzenia jej innej pracy zarobkowej pracodawca musi w ciągu 5 dni zawiadomić o tym w formie pisemnej właściwy urząd pracy

 


Co można stracić prowadząc działalność gospodarczą?

Na górę

Największym obciążeniem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej jest konieczność opłacania składek na ZUS. Niestety, trzeba je płacić niezależnie od osiąganych przychodów. Płacenie nawet zryczałtowanej stawki, to wydatek przekraczający 700zł miesięcznie. To dużo, zwłaszcza jeżeli nasze dochody są nieregularne bądź nie jesteśmy pewni ile w ciągu roku zarobimy.

Do kosztów dodatkowych, związanych strice z prowadzeniem działalności należy zaliczyć:

  • opłaty związane z zarejestrowaniem działalności – na szczęście jednorazowe
  • opłaty za prowadzenie firmowego rachunku bankowego – obowiązkowe
  • opłaty za wynajem lokalu – jeżeli nie prowadzimy działalności we własnym mieszkaniu

Koszty te, nawet jak nie będziemy nic działać w danym okresie, i tak musimy ponieść.
Są jednak pewne możliwości obejścia tych wydatków:

  • są banki, zwłaszcza Internetowe, w których opłaty za prowadzenie rachunków są znikome lub żadne, a ponadto oferują możliwość darmowych przelewów miesięcznych do ZUS i Urzędu Skarbowego
  • zwłaszcza dla rozpoczynających działalność gospodarczą, jeżeli tylko specyfika działania umożliwia, zalecane jest prowadzenie działalności w domu, przez co nie trzeba ponosić znacznych kosztów wynajmu lokalu a poza tym można osiągnąć dodatkowe korzyści, o których mowa w dalszej części poradnika

Z opłat początkowych niestety nie uda się nikomu zwolnić.
Jeżeli chodzi o składki ZUS, to są jeszcze 2 dobre wiadomości.
Po pierwsze, właśnie trwają prace w Sejmie nad zniesieniem poziomu składki zryczałtowanej dla osób zakładających działalność gospodarczą do poziomu nieco ponad 200 zł miesięcznie przez pierwsze 2 lata. Z pewnością znacząco ułatwi to wielu osobom podjęcie decyzji o rejestracji własnego mikroprzedsiębiorstwa.

Druga dobra wiadomość dotyczy osób, które pracują na etacie a chcą dodatkowo prowadzić działalność gospodarcza. Tacy przedsiębiorcy opłacają “tylko” składkę ZUS ubezpieczenia zdrowotne, która w chwili obecnej wynosi 162,43zł. Warto zatem rozważyć podjęcie własnej działalności gospodarczej, jeżeli widzimy możliwość generowania przychodów.


Czy na pewno chcemy rosnąć – powody żeby pozostać

Na górę

mikro przedsiębiorstwem

 

Można powiedzieć, że większa firma oznacza większe zyski. Ale można również spojrzeć na wzrost firmy z perspektywy utraty pełnej kontroli nad nią. Związane jest to z wprowadzaniem nowych osób do przedsiębiorstwa, podziałem zadań, a w konsekwencji odpowiedzialności ale i uprawnień decyzyjnych.

Należy dodatkowo pamiętać o prawach rynku: duzi gracze nie interesują się mikroprzedsiębiorstwami ale kiedy firma zaczyna kwalifikować się do sektora firm MSP (Małe i Średnie Przedsiębiorstwa) wtedy sytuacja się zmienia. Ponieważ zaczyna być postrzegana jako konkurent, z reguły upada lub zostaje przejęta przez potentatów. A kto z mikroprzedsiębiorców chciałby takiego losu? Dlatego zawsze należy dobrze się zastanowić, zanim z drobnego przedsiębiorcy urośniemy do roli znaczącego przedsiębiorstwa.


Przykłady przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą

Na górę

LE MADAME – KLUB/GALERIA

Klub/Galeria LE MADAME działa od lipca 2003 r. Właściciele klubu - absolwenci prawa - planowali otworzyć niewielką galerię artystyczną, ale kiedy odkryli starą halę fabryczną na Koźlej w Warszawie, postanowili wykorzystać taką przestrzeń i organizować tam imprezy. Kredyt na otwarcie Klubu/Galerii udało im się uzyskać bez problemów. Podstawą był interesujący i dojrzały biznesplan, który spodobał się w BGK. Pożyczka pomogła stworzyć taki klub, o jakim marzyli.

Od początku istnienia LE MADAME cieszy się dużym zainteresowaniem. Atrakcyjna lokalizacja, ciekawe wnętrze oraz interesujący program imprez sprawiły, że Klub/Galeria stał się jednym z modniejszych klubów w Warszawie. LE MADAME to wszechstronne miejsce: galeria artystyczna, klub, w którym odbywają się kursy tańca, imprezy taneczne, koncerty, spektakle teatralne oraz pokazy filmowe. Stara hala fabryczna na Koźlej tętni życiem, przybywa imprez i gości. Ostatnio LE MADAME odwiedzili goście z Honkongu.
LE MADAME, http://www.lemadame.info,

 ULICA KROKODYLI – GALERIA RZECZY ŁADNYCH

Ulica Krokodyli to galeria i sklep. Można tam obejrzeć i kupić obrazy, grafiki, fotografie, ceramikę, porcelanę, bibeloty, meble oraz wiele innych „rzeczy ładnych” i ciekawych. Twórca Galerii skorzystał z pożyczki BGK, aby zrealizować swój pomysł połączenia sklepu internetowego z galerią. Informacje o pożyczce znalazł w Internecie, zachęciło go niskie oprocentowanie kredytu. Na początku, czyli w listopadzie 2004 r. powstał sklep internetowy, w którym można było kupić wiele ciekawych i oryginalnych przedmiotów. Część z nich przynieśli znajomi, inne trafiły przypadkowo, jeszcze inne dostarczyli artyści, którzy dowiedzieli się o Ulicy Krokodyli.

Galeria – sklep zachęca do współpracy i prezentowania swoich prac wszystkich - artystów i amatorów. Już podczas tegorocznych wakacji właściciel planuje zwiększyć ofertę sprzedaży „rzeczy ładnych”.
ULICA KROKODYLI, http://ulicakrokodyli.pl/

 PALACSINTA – NALEŚNIKARNIA WĘGIERSKA

W PALACSINTA można zjeść nie tylko naleśniki o węgierskim, polskim i francuskim rodowodzie, ale także oryginalne rosyjskie pielmieni. Naleśnikarnia działa od stycznia 2003 r. i ciągle przybywa w niej przepisów oraz stałych klientów. Pomysłodawca firmy, Pan Robert o pożyczce z BGK dowiedział się w Biurze Zawodowej Promocji Absolwentów UW. Po skończeniu hungarystyki chciał otworzyć węgierską naleśnikarnię. Znalazł odpowiedni lokal - na Nowym Świecie w Warszawie. Przepisy na naleśniki zbierał z książek kucharskich i od znajomych. Co dalej? Filie w innych miastach – być może, ale teraz kolejnym marzeniem właściciela jest węgierska winiarnia.
PALACSINTA, http://www.nalesniki.strefa.pl,

 ANNA KOSIEC – WETERYNARZ

Firma Pani Anny ma już rok. Powstała w lipcu 2004 r. Po skończeniu weterynarii Pani Anna chciała pracować na własny rachunek. Postanowiła założyć w Warszawie własną firmę. O kredytach z BGK dowiedziała się z Internetu. Bardzo szybko udało jej się załatwić formalności. Pożyczka bardzo ułatwiła jej trudny początek na rynku usług weterynaryjnych. Teraz ma klientów i chociaż pracuje sama, radzi sobie bardzo dobrze. Za kilka lat planuje zatrudnić współpracowników.

 ART-UR – TWORZENIE OBRAZÓW SZKLANYCH

ART-UR działa od marca 2003 r. Jej twórca, absolwent stosunków międzynarodowych, studiów międzykulturowych oraz dziennikarstwa, postanowił po studiach zrealizować swoją pasję z liceum - tworzyć szklane obrazy. Za wszelką cenę chciał uniezależnić się od rodziców. Potrzebował środków finansowych na otwarcie własnej firmy. Napisał biznesplan, a kredyt z BGK wybrał z powodu niskiego oprocentowania. Planuje rozwój, na razie ma jednego współpracownika.

 GRUCHA - DOSTAWA OWOCÓW I WARZYW

Pan Paweł otworzył własną firmę 1,5 roku temu. O pożyczce z BGK dowiedział się od znajomych ze studiów. Nie miał kłopotów ze zdobyciem kredytu, a 6 miesięcy karencji pozwoliło mu na osiągnięcie pierwszych zysków. Jego firma zajmuje się dostawą owoców i warzyw do warszawskich sklepów, restauracji i stołówek. Pomysł na taki własny biznes, był kontynuacją rodzinnej tradycji. Pan Paweł pracuje sam, chociaż, jak mówi, przydałaby mu się pomoc, gdyż zleceń i klientów przybywa.
GRUCHA, http://www.grucha.pl,


Wzory najważniejszych dokumentów

Na górę

Urząd skarbowy

ZUS

Zatrudnianie pracowników

[ Na skróty ]
statystyki www stat.pl